Dossiers

VLAAMS ONBETROUWBAAR

LDD-ER AERNOUDT PLEIT VOOR BEHOUD BELGISCHE KNOEIBOEL

13.10.2008 16.00u - “Met België als het kan, zonder België als het moet,” heet het bij Lijst Dedecker. Dit wazig motto fungeert als lijm tussen de Vlaams- en Belgischgezinde LDD-ers. Kan het nog met België? Geen LDD-er die het kan of wil vertellen.

Met de studie ‘De kost van niet-België’ van Rudy Aernoudt bekent LDD wat meer kleur. Aernoudt wil ons laten geloven dat de splitsing van België meer zou kosten dan het handhaven van dit land. Maar hij gebruikt onvolledig cijfermateriaal. Zo houdt hij geen rekening met de staatsschuld en tal van verdoken transfers. En wat is de kostprijs van anderhalf jaar politieke crisis en de waanzinnige hoeveelheid politieke energie die geïnvesteerd werd en wordt in de Belgische problemen? En welke economische hervormingen hoopt Aernoudt in België door te voeren met de oppermachtige PS in Wallonië? Aernoudt fietst in het luchtledige en kan op geen enkel ogenblik overtuigen.

Aernoudt en Dedecker willen tegen alle prijs kunnen blijven denken in een Belgisch kader en zijn bijzonder sceptisch over Vlaamse onafhankelijkheid. Aernoudt pleit volledig in lijn van het VLD-verkiezingsprogramma van 2007 voor een efficiënter België. Een efficiënter België is voor hem een België zonder fiscale autonomie voor de deelstaten. Met andere woorden: een fiscaal hervormd, maar toch ook opnieuw wat meer unitair België. Evenwel kunnen het belgicistisch a priori van Aernoudt noch zijn cijfers ons overtuigen. Vlaanderen dient te blijven aansturen op volledige onafhankelijkheid. We kunnen er hoogstens een uitgestoken hand in zien naar een nog boven de doopvont te houden Franstalige afdeling van LDD.

In zijn studie is Aernoudt intellectueel oneerlijk. Slechts enkele voorbeelden. Zo gebruikt hij voor de interregionale geldstromen de ABAFIM-cijfers als alternatief voor die van de denkgroep ‘In De Warande.’ Nochtans houdt ABAFIM geen rekening met de kosten van de staatsschuld en tal van ‘verdoken’ transfers (bv. BTW-controles, verkeersboetes, overheidsinvesteringen, leerlingencijfers). Na correcties op de ABAFIM-cijfers berekent hij de omvang van de transfers vanuit Vlaanderen op 1,6 miljard Euro. Evenwel situeren afhankelijk van de berekeningswijze alle transfercijfers van de afgelopen jaren (VOKA, KBC, In De Warande) zich tussen 6 en 12 miljard. Aernoudt heeft gelijk als hij stelt dat alle Belgische regio’s onderaan bengelen op de internationale vergelijkingen qua competitiviteit. Dat is niettemin net een gevolg van het gebrek van de gewesten aan instrumenten om hun sociaal-economische verschillen te remediëren. Aernoudt wil ook meer Walen en Brusselaars voor Vlaamse vacatures. Een analyse van de precieze redenen waarom alle maatregelen ten gunste van intergewestelijke arbeidsverkeer zijn mislukt ontbreekt echter.

Een terugkeer naar het unitaire Belgique à papa kan voor een zelfbewust Vlaanderen nooit een optie zijn. Vrede nemen met het huidige federale status quo is een even grote strop. De bureaucratie is enkel maar toegenomen, naarmate de deelstaten weliswaar taken overnemen, maar de federale staat niet de tering naar de nering zet. Zo handhaaft België het aantal ambtenaren op het federale niveau. Het inefficiënte fiscale stelsel, het uitdijende overheidsapparaat en de interregionale geldstromen noodzaken een kosten-batenanalyse van het samenleven van Vlamingen en Walen.

Als deze analyse ook de magere resultaten van vroegere staatshervormingen aan de orde stelt, dan luidt de evidente conclusie dat slechts het einde van België als investering in de toekomst van Vlaanderen én Wallonië kan worden gezien. Een efficiënter België is daarom nog geen België waarin op zuinige wijze beleid op maat van de gewesten zal worden gevoerd. Het is een zinloze bestendiging van de Belgische structuur in een snel verder internationaliserend economisch klimaat. Investeren in de toekomst kost vanzelfsprekend geld. Aernoudt confronteert in zijn studie nergens het nochtans heel liberale geloof in het terugverdieneffect van de boedelscheiding met de kosten op korte termijn. Terwijl zijn berekening van die kosten op korte termijn af te doen zijn als natte vingerwerk.

Lees hieronder de volledige weerlegging van Aernoudts 'studie' [PDF].

Klik hier voor de bijlage.